تنهاترین تنها

...

تنها نشسته ام و چای مینوشم و بغض میکنم هیچکس مرا به یاد نمی آورد این همه آدم روی کهکشان به این بزرگی و من حتی آرزوی یک نفر هم نبودم ...

به چشمانت خیره میشوم برق چشمانت هوش از سرم می برد گویی شرابی هفت ساله نوشیده باشم تو کیستی که اینگونه مرا مست و مدهوش خود کرده ای؟؟ نمیدانم!! بی گمان تو زاده ی عشقی و من مجنون و شیدای توام...

مثل ساحل آرام باش خواهی دید که دیگران مثل دریا بی قرارت می شوند ...